نئوپلاستی سیم نظریه ای زیبا شناختی مبتنی بر هنر تجسمی ناب بود که توسط مندریان از کوبیسم گرفته شده و در آن از زوایا و خطوط راست در موقعیت های افقی و عمودی و سه رنگ اصلی در کنار هم و در کنار سه "غیر رنگ" سیاه-سفید و خاکستری استفاده می شود. طرح نظر نئوپلاستی سیم توسط مندریان نتیجه 5 سال تحقیق و تمرکز فعال وی بود که از سال 1912م- 1917م حاصل شد. اولین پیرو این نظریه، تئوون دویسبرگ (1916) بود. پس از ملاقات این دو نفر در آمستردام، مجله Destijl (1917-1928) فعالیت خود را آغاز کرد و در آن موندریان به راحتی می توانست ایده های خود را مطرح کند. تا سال 1924 با همکاری هوسر (نقاش) و ونتونگرلوی (نقاش و مجسمه ساز)، نئوپلاسی سیم بنیادین به وجود آمد. بعدها موندریان این حرکت را به تنهایی ادامه داد، اما تا زمان مرگ به طور خستگی ناپذیری در راه بدست آوردن اصول نئوپلاستی سیسم فعالیت کرد به طوری که نام او معرف این اصطلاح است.

مندریان علاوه بر نگارش مقالات بسیار زیادی در مجله Destijl، ایده هایش را در مقاله ای به این نام تدوین کرد که در سال 1920 در نگارخانه دستاوردهای مدرن، لئون روشنبرگ ارائه شد. در سال 1925 این مقاله در کتابهایی که توسط مدرسه باوهاوس منتشر می گردید به زبان آلمانی با عنوان "Neue Gestaltung" چاپ شد. سرانجام در سال 1945 مقالات مندریان در این باره در نیویورک به زبان انگلیسی با عنوان هنرتجسمی و هنر تجسمی ناب منتشر شد.
هنر مدرن- بررسی و تحلیل هنرهای معاصر جهان- مرتضی گودرزی "دیباج"- چاپ دوم